06 juli 2017

DAGBOEK 9600

VOOR TAAL EN KIEZER



Natuurlijk hoort het Vredegerecht in Ronse te blijven. Waar is de petitie, dat ik ze teken. Wat hebben we met onze miserie in Geraardsbergen verloren? Wie bedenkt zoiets? Hoe kan dat toch, telkens weer opnieuw? Al die Ronsese diensten - belastingen, dekenaat - worden ons keer op keer afgepakt omdat de bestuurders van Ronse geen eensluidend verhaal brengen, tenzij nu met eindelijk toch wat gemeenteraadsprotest. Doorgaans breien de Ronsese gewichtigen van het moment liever voort aan hun eigen patchwork van elkaar neutraliserende verhalen. Al naar gelang het machtsnetwerk dat hen beloont met macht, jobs en vette mandaten.

Meerderheid versus oppositie.
Octopus Dei versus Grootoosten.
Glorieux versus Sint-Vincentius.
Ga zo maar door.


Ondertussen gaat het met onze Ronsese diensten van kwaad naar Geraardsbergen en erger . Voorbeeld? Luc Dupont schrijft met veel poeha zijn brief naar de premier om te zeggen dat Ronse een Vlaamse stad is. Dat het uit moet zijn met het halfslachtig taalstatuut van Ronse. Dat hij af wil van de bestuurlijk beklemmende voogdij.

Ondertussen gaat hij een paar weken geleden alweer plat op de buik als bilinguistisch burgemeester… voor een afgehuurde Volksbondzaal vol nieuwe Ronsenaars. Daarbij de door hem ooit aangeklaagde foute perceptie van tweetalige stad (met navenante werklozenval, lage koopkracht, broze immo) zelf vrolijk voedend .

Zielig hoe hij daar doodgemoedereerd met al zijn companen en een paar Nederlands onkundige gekozenen de hele voorgeschiedenis van de Christen Volksbond negeert in de taal van Molière voor die paar nieuwe kiezers meer of minder.

Met taalhoffelijkheid heeft dat niks te maken. Taalhoffelijk ben je in je persoonlijke communicatie.

Ook op afgehuurde planken van de Volksbond hoor je je verantwoordelijkheid te dragen tegenover diegenen die je hier zijn voorgegaan met hun levenslange strijd en hun lang gefnuikte idealen. Diezelfden aan wie je je eigen burgemeesterssjerp dankt.

Ik ken een paar Tapisten incluis hun tegenstrevers van de Volksunie die zich omdraaien in hun graf tegenover zoveel plat opportunisme.