09 december 2016

HOREN ZIEN EN SCHRIJVEN

LOKALE POLITIE
DOET WAT MOET.
NU JUSTITIE
EN POLITEK NOG.




De Ronsese politie heeft na wekenlang geduldig speurwerk twee vermoedelijke daders opgepakt die verdacht worden van de gewapende overvallen op frituren en een apotheek in Ronse. Het gaat om minderjaringen. Een derde compaan wordt nog opgespoord.

Wegens plaatsgebrek laat de jeugdrechter de verdachten echter niet opsluiten in een jeugdinstelling. Ze staan wel onder verhoogd toezicht. De arrestatie gebeurde bij een controle van de twee jongeren van Noord-Afrikaanse origine op straat en na hun verhoor. De politie van Ronse was al wekenlang onder meer met anonieme patrouilles actief op straat. Bovendien werd al weken gericht en geavanceerd gezocht in het misdaadmilieu onder meer met dadersprofielen.

Het gevatte duo ontkent elke betrokkenheid. De politie beschikt echter over voldoende aanwijzingen voor de twee. De jeugdrechter plaatste hen onder verhoogd toezicht en legt hen strikte voorwaarden op. Een plaatsing in een gesloten instelling bleek voor de jeugdrechter niet opportuun.

Zonechef Patrick Boel onthoudt zich volgens de professionele regels van elke commentaar. Het gaat om minderjarigen én de derde verdachte wordt nog gezocht.

Wel wil hij daarover in de traditionele printmedia kwijt dat er door zijn korps de afgelopen bergen werk is verzet om de daders aldus snel en efficiënt op te sporen. De zonechef beseft maar al te goed dat deze reeks gewapende overvallen in Ronse een serieus onveiligheidsgevoel heeft veroorzaakt. Terwijl echter enig ongenoegen daarover grof geventileerd werd via niks terzake doende bagger comments over Ronsese motards ‘en de politie die niks doet’ was het Ronsese korps integendeel koortsig aan de slag om de ontbrekende stukjes van de puzzel in elkaar te leggen.

Mijzelf bereikten inmiddels discrete signalen van politiemensen die het ronduit beu zijn 'om uitgescholden te worden voor vuil van de straat' en 'dat ze als politiemensen zogezegd zelf bang zouden zijn voor de criminelen.'

‘Maar over alle diefstallen die we oplossen, de op heterdaad door ons betrapten wordt nooit met geen woord gerept’. ‘Ons hoofdwerk bestaat tegenwoordig uit het opmaken van pv’s voor minderjarigen die uit één van de instellingen weglopen en terugkeren als ze honger krijgen en dan weer weglopen.’

De verzuchtingen van de politiemensen te velde gaan recht naar de grond van de zaak. Uit de evaluaties die regelmatig door de zonechef kenbaar worden gemaakt blijkt dat de beschikbare middelen maar net volstaan. Voor zover er geen opvordering voor boven-stedelijke federale taken buiten de stadsgrenzen komt tussen walsen.

Wie echter a zegt, in dit geval dat de politie van Ronse inderdaad zeer knap werk levert met de middelen die ze heeft en dus met resultaat, die moet ook b durven zeggen: wat met de justitionele opvolging na de opsporing?

Procedurepleiters maken er hun broodwinning van en in sommige gevallen ook een persoonlijk al dan niet politiek profileringsspelletje om de meest onverdedigbare misdaden te bepleiten in naam van een rechtssysteem dat ze procedureel proberen uit te hollen om dan langs de gaten ervan hun onverdedigbare dossiers erdoor te krijgen. En dit van aan de eerste lijn bij de jeugdrechter tot ver voorbij de grenzen van het Europees rechtssysteem.

Alleen door de dingen te benoemen, door ze correct te plaatsen en te duiden kunnen we opschieten. De opgepakte daders zijn dus van Noord-Afrikaanse origine. Wel, laat ons daar nu ook eens op door gaan in plaats van meteen platitudes te spuien op Facebook.

In de Vlaamse Ardennen wonen er in totaal vandaag 5038 mensen met een buitenlands paspoort. In Ronse zijn dat er 1.843 (7,1 van de Ronsese bevolking), tegenover 1196 in Oudenaarde (3,8 percent).

De Oudenaardse burgemeester Marnic De Meulemeester haast zich om er fijntjes op te wijzen dat het in Oudenaarde ten eerste gaat om voornamelijk Oost-Europeanen die aan de slag zijn in de bouwsector en ten tweede dat er in Oudenaarde geen gettovorming is.

In Ronse ligt dat dus wel anders. Na een vroegere immigratie van mensen met Tunesische afkomst volgde een grote Marokkaanse golf via Brussel. De Ronsese OCMW-voorzitter Wim Vandevelde is de eerste Ronsese politicus die daar correct mee omgaat zonder enerzijds de maatschappelijke consequenties voor Ronse hiervan te verdoezelen en die er anderzijds zonder enige ranzigheid durft op doorgaan.

Wim Vandevelde (in Het Laatste Nieuws): ‘Velen denken dat ze hier enkel met kennis van het Frans een toekomst kunnen uitbouwen maar dat is een foute perceptie. Daarom blijven we ook hameren op het belang van talenkennis. Niet enkel de taal maar ook de goedkope huisjes in de oude textielbuurten vormen een aantrekkingspool. De grootste concentraties buitenlanders zitten daar.’

De traditionele machtspartijen van Ronse dragen hier een verpletterende verantwoordelijkheid. Het volstaat immers niet om een keer lang geleden een briefje naar Yves Leterme te schrijven met de vraag om de faciliteiten af te schaffen maar ondertussen doodgemoedereerd de tweetalige perceptie in eigen rangen te laten floreren bij eigen grotendeels Nederlandsonkundige partijmandatarissen.

Ik heb als Ronsese Vlaming ondertussen duizend keer meer vertrouwen in oprechte taalhoffelijkheid met iedereen dan in opgelegde verlammende taalfaciliteiten die Ronse al een halve eeuw in grondwettelijk verzegelde ongelijkheid duwen. Alle Belgen gelijk voor de wet? Vergeet het. Ronse heeft nooit mogen fusioneren en kreeg geen middelen om te ontsluiten vanwege allemansland en niemandsland.

Alleen door deze echte problemen van Ronse – de diepere redenen voor de armoedekloof, de (on)veiligheid en de (im)mobiliteit als nooit ontsloten stad onder ogen te zien en ze aldus te benoemen - zonder schrik voor stemmenverlies - komen we eruit.