20 oktober 2016

OPVOLGER LUC DUPONT BEKEND

WAAROM RONSE TOE IS AAN
NIEUW PROGRESSIEF PLATFORM




Op gezag van een betrouwbare bron meldde ik hier een tijd geleden dat Abderrahim Lahlali, fractieleider van CD&V Ronse van zijn partij een voorstel voorgeschoteld krijgen zou ‘dat hij niet kan weigeren' waardoor hij tegelijk van de lokale lijst voor 2018 verdwijnen zou. Een elegante manier om de omstreden mediatieke pleiter hier ‘weg te promoveren’.

’t Pallieterke, roemrucht weekblad voor Uilenspiegels met vrank karakter en goed hart, meldt vandaag in zijn nieuwste editie ‘dat Abderrahim Lahlali door Wouter Beke in overleg met het lokaal partijbestuur klaargestoomd wordt voor een parlementair mandaat'.

De kroniek van deze aangekondigde ‘verhuizing’ is echter maar één van de zorgen van burgemeester Luc Dupont en zijn lokaal partijbestuur onder leiding van Patrice Dutranoit om de sjerp in eigen rangen te houden.


In de rangorde van Ronsese verkozenen landde Lahlali met zijn 514 stemmen op plaats 12. Dat was net voor zijn - inmiddels uit de politiek verdwenen - collega advocate en gewezen SP.A-schepen Nedia Gmati-Trabelsi (487 stemmen) en net achter die andere collega advocate : de huidige N-VA schepen van Toerisme Brigitte Vanhoutte (521).

Abderrahim Lahlali scoorde toen wel vier plaatsen lager dan de nieuwe socialistische kandidaat Allal Abdellati (692). Lahlali pikte het niet dat hij met zijn uitslag niet in aanmerking kwam voor de eerder in een kartelakkoord aan Groen toegezegde zetel voor Wouter Stockman (op plaats 20 met 357 stemmen).

Wouter Stockman kreeg inmiddels de buitenwacht van Groen, is niet langer lid van die partij en zweet sindsdien zijn mandaat uit als zelfverklaarde ‘onafhankelijke’. Al pakt hij regelmatig op Facebook link uit met oude foto’s die de verwarring in de perceptie daarover moeten aanzwengelen.

Voor 2018 worden de electorale kaarten hoe dan ook grondig herschud. Daarbij is progressief Ronse toe aan een nieuw breed open alternatief dat totaal los staat van de traditionele partijen die zichzelf beduvelen met egotrips (bij de CD&V) of hardnekkige oude clantwisten (bij de SP.A).

Groen zou daarin als initiatiefnemer voor een open breed Progressief Platform eerst bij zichzelf de collaterale schade kunnen beperken na de ramkoers van de (be)stuurloze en structuurloze Wouter Stockman en tegelijk toch kunnen meesurfen op de bovenlokale schitterende peilingen. Bovendien kan vanuit het platform een breed nieuw kiezerspubliek worden aangeboord dat helemaal uitgekeken is op al die interne broedertwisten die Open VLD op de rand van de verdwijning brachten, de SP.A na 83 jaar uit het bestuur klungelden en nu met egotrips de CD&V-sjerp ondermijnen.

There is a deeper wave than this. In afwachting van een welgekomen verfrissende vernieuwing van het Ronsese politieke plaatje wacht vooral CD&V Ronse de zware klus om intern orde op zaken te zetten. Een kartel met Groen komt er dus niet meer. Weten we sinds de komst naar Ronse van toenmalig voorzitter Wouter Van Besien.

Maar de partij heeft nog wel andere katten te geselen bij manier van schrijven. CD&V is namelijk hard op zoek naar een vrouwelijke kandidate voor plaats 2 op haar lijst. De altijd al populaire gewezen schepen Agnes Van Crombrugge zette voor haar laatste verkiezing toch nog altijd 875 kiezers achter haar naam. Agnes eindigde daarmee eervol op plaats 8 van de Ronsese Top 10 en als eerste vrouw. Door het - veeleer gedwongen - vertrek van Agnes en de overstap van Brigitte Vanhoutte naar N-VA wordt nu hard gezocht naar een nieuwe vrouwelijke sterkhouder om dat dubbelverlies te counteren.

Bovendien zit CD&V met drie kandidaten die, waar het op stemmen aankomt alle drie aan mekaar gewaagd zijn en aanspraak kunnen maken op de opvolging van Dupont. Ignace Michaux en Joris Vandenhoucke haalden beiden de top Vijf (na Luc Dupont, Gunter Deriemaker en Erik Tack) met een comfortabel duizendkoppig kiezerspubliek. Net voor Pol Kerckhove (976) en Jan Foulon (880).

Ignace Michaux liet niettemin, zeer tot ongenoegen van zijn entourage, vorige keer het eerste schepenambt over aan Jan Foulon. Toen was zijn werkgever Pieter De Crem nog een machtig minister, in een riantere positie aan de politieke top en nog niet aan recyclage toe als student in Harvard. Het ziet er niet naar uit dat Ignace Michaux de hogere verwachtingen van zijn achterban en entourage deze keer nog in de wind slaat ten gunste van zijn prioriteiten op het kabinet van staatssecretaris De Crem, of wat er van overschiet.

Wie tegenover deze onderlinge run naar de sjerp binnen de CD&V nog het meest comfortabel zit is de charismatische Joris Vandenhoucke. De minzame populaire schepen van zowel sport als cultuur verstaat perfect de kunst om zich in zijn beide bevoegdheden vakkundig te laten omringen door bekwame functionarissen. Vandenhoucke groeit met zijn foutloos parcours gestadig door naar de absolute Ronsese bestuurstop.

Tenzij de sjerp door onderlinge rivaliteit niet in eigen huis blijft. Met de systematische invulling van al zijn verkiezingsbeloften - nu ook in de zorgsector - wordt Wim Vandevelde alvast als kopman van NV-A incontournable als kanshebber voor de Ronsese sjerp.



Maar net dat laatste, de privatisering van de zorg zet ons weer op een andere piste en geeft te denken dat Luc Dupont nog wel eens zélf een verlengstuk zou kunnen breien aan zijn engagement voor een rechtvaardig en zorgzaam Ronse.

De onderlinge rivaliteiten in zijn partij, de hoger vermelde zoektocht naar een vrouw voor plaats twee, de geplande ‘verhuizing’ en noodzakelijke vervanging van Abderrahim Lahlali maken van Luc Dupont logischerwijs zowel voor de lokale CD&V als voor Wouter Beke de ideale opvolger…van Luc Dupont.

‘Wie anders?’ Het was de slogan waarmee de meest populaire burgemeester van Ronse zijn monsterscore haalde. Luc Dupont is allicht niet het razend populaire stemmenkanon dat Orphale Crucke hier ooit was. Maar met zijn lange staat van dienst aan het roer van de stad - eerst als raadslid dan als schepen en burgemeester - breekt Luc Dupont ondertussen wel een ander verdienstelijk en zeer eerbaar record: een leven met een missie voor een beter en steeds mooier Ronse. De opvolger van burgemeester Luc Dupont is dus in dat geval met of zonder progressief platform bij mijn weten nu al bekend. Al zal hij zelf niet in zijn kaarten laten kijken. Hoe zou je zelf zijn.