07 april 2016

BRIEFGEHEIMEN

VAN OPERATIE KERK
VERLOS MIJ, HERMES




Ik diep mijn muts van 'Ridder van de Fiertel' uit de ouwe koffer hier boven onder de balken van mijn schrijfstek. Ik stof ze af met mijn scoutsdas, het insigne erop poets ik met 'spieksoo' van eigen gramschap. Ik ga in houding staan voor de affiche van ‘De Gok van Hermes’ kunstwerk van mijn vriend Michel Provost. Het is de ingelijste herinnering aan mijn, hier rechtover in het 'Congrescentrum der Zusters van Barmhartigheid' door de maats van 'Theater Voor Taal en Volk' tot leven gebrachte herschrijving van je eeuwenoude legende. Uit het blikken koffertje met mondharmonica’s, souvenir van het afdweilen met 'De Gevuigoode Mandolinen' van het diepste Ronse, pluk ik die ene 'Hard Bopper' van Toots. Met de blik op de treurwilg en de krop in de keel blaas ik voor jou het 'Beloftelied' en het 'Avondlied'. Om mijn 'cérémonie des adieux' af te ronden als toemaat het deuntje van 'Trommel & Fluitje'. Vervolgens breng ik je mijn scouts-groet. Pink onder de duim. De drie overige vingers richting paradijs. De middenvinger hou ik, ondanks twee delicate peesoperaties, in zeer hoge mate gestrekt.



Het is krek dezelfde ere-groet die ik als opgroeiende jongen deed naar mijn bompa op zijn balkonnetje aan de Steenbrugge. Toen liep ik er in de Fiertel-processie achter een plakkaat waarin de terugkeer van je relieken uit de abdij van Kornelimünster naar Ronse werd gememoreerd. Het andere bord in die feestelijke jubileumstoet was dat van het 'Tenement van Inda'. Het Tenement: in totaal 24 nederzettingen, van het Waalse Kain tot het Vlaamse Zingem die de Duitse Benedictijnen hier prompt onder voogdij van de Heer van Paemele-Oudenaarde plaatsten om de Ronsenaars onder de knoet te houden of op te knopen aan de galg van de Oude Vrijheid. Van Paemele achtte zich echter te goed om zich zelf met die onverlaten van Ronse in te laten. Hij schoof de klus door naar zijn ondervoogd Gérard de Waudrupont, handlanger van Jean d'Avesnes, graaf van Henegouwen. Die vocht op de Groeninghekouter doodgemoedereerd mee met de koning van Frankrijk tégen de Graaf van Vlaanderen. Résultat des courses: verwoesting van Ronse. Bedankt voor dit alles, Heer van Paemele-Oudenaarde. Ga vooral door met jagen op dartele deernen, verdwijn er voor goed mee achter de wandtapijten van Margaretha van Parma. Vandaag wordt de eeuwenoude voogdij van Oudenaarde over Ronse finaal herbevestigd en bekrachtigd in een grootse 'Operatie Kerk' met de definitieve 'reorganisatie' lees degradatie van het eeuwenoude dekenaat van het 'Kapittel der Kanunniken van Ronse'.



Heilige Hermes, zoals een fidele Hermes-compaan zeggen zou: tegenover zoveel waanzin zijn er onvoldoende wisselstukken in voorraad. Dit vraagt om een herdruk van 'De Lof der Zotheid' door Erasmus. Ik vraag mijn maat Michel, de goede 'Laatste Deken van Ronse' bij deze om me op te schrijven in jouw'Zottenboek'. Agnost of niet: ik beschouw het als een eretitel tegenover de strapatsen van dit klerikale circus van de slechte smaak. Net op het moment dat we de Oude Vrijheid renoveren en onderweg zijn naar erkenning van je Fiertel Ommegang als Unesco- Werelderfgoed bestieren 'Kerkvaders' van elders het om ons, alle Ronsenaars tuupe, gelovigen of geuzen, hier andermaal in de zak te zetten. Voor zoveel gekte verdienen ze de vergeetput van het Gravensteen of de waterput van de Heilige Godelieve van Gistel.

Vogelvrij wil ik tegenover deze wereldvreemde verzamelde zotheid zijn. Als een kerkuil op de schouder van 'Paola', de grote klok in je Sint-Hermes Collegiaal. Een beetje dichter bij jou in het rijk der hemelen. Omringd door alle 'Slekkentrekkers', 'Maagdekens van Ronse' en de andere hemelse engelenscharen. Ver van alle duivels vooral. Behalve die aan je ketting.

Van deze
waanzinnige
Operatie Kerk
verlos me
Heilige Hermes.


(Aan Hermes. Stadsprefect van Rome. Patroon van Ronse .)