11 januari 2016

ZOTTE MAANDAG



Bowie is dood en ik voel me rebelser dan ooit. Bij wijze van eerbetoon. Al wie de Ronsenaar in de zakken zit, die zet ik de zotskap op, trek ik het masker af, trap ik op de red shoes.

Dit is een stad zoals er geen ander is. 10.000 Ronsenaars vergapen zich aan 10.000 vuurpijlen, vergeten de luchtballonnen: dat het zogezegd beteren zal als de stroomfactuur fors stijgt en de ziekenzorg zwaar zakt.

Aan de Vergooide Vrijheid heeft Buunie zijn punkpruik op. Dat niemand hem ooit nog op de kop wrijft met partijpolitieke recup, stoere spierballentaal en voorgekauwde marketingmantra's.

'De pechvogels vragen er zelf om'.
'Wie niet in de pas loopt, wordt beboet'.
'Wie dwars ligt, is een politiek correcte wietie'.

Op de markt zie ik habitués van BV’s (Bekende Voogden) die dit mooiste dal van Vlaanderen een Bommels-leven lang al (Est. 1950) met hun smoesjes in een versmachtende en vernederende wurggreep houden als niemands allemansland. Voor je belastingen moet je als Ronsenaar naar Oudenaarde, voor vette fabriekssubsidies naar Le Pays des Usines. Als Ronsenaar ben je materieel zwerfgoed.



On dirait le sud
c’était pourtant bien
tout pour nous et rien
pour les Renaisiens.




Op de praalwagens oefenen populaire haantjes als ongekroonde machtskoningen van Ronse hun nakende triomf.

‘De anderen gaan niet op de foto-finish staan'.
'Hij gaat alleen voorop arriveren'
'Het zal niet kampen.'
'Ignace I: chouchou van jong en oud’.

Het zijn quotes van een mij welbekende (wieler)kenner.

Ronse rechts?
Ronse links?
Wa zoe't wui:
Reechte duire
Tuupe Vuir Ronse!

Sous le soleil
des tropiques
loin des politiques.

Laat de zon in je hart:
het klopt voor Ronse.