10 december 2015

PASSAGES

GENTSE METTEN



Of ik nog een boek aan het schrijven ben, vraagt ze om het gesprek van het voetbal af te wenden. Ik geniet ervan hoe Depoitre de Buffalo’s de geschiedenis in knalt, mis de commentaar van Herman Brusselmans. We vieren de verjaardag van een goede vriend, met de Gentse voetbalgekte onder geluidsdemper op de achtergrond. Mijn vriend maakt zich zorgen over de popularisering van Daniel Termont. Die verschijnt na de match breed lachend onder een prachtige Borsalino, mogelijks een Stetson .

‘Ze gaan hem dood knuffelen.’
‘Ze hebben nu al hun eigen agenda voor de opvolging.’

Iemand uit het gezelschap meldt me dat Depoitre ingenieur is of ik dat wist? Neen ik volg de voetbalglorie van mijn geboortestad vanop afstand. De Buffalo-hype vindt zonder mij wel de weg naar het lokaal van de meest onvoorwaardelijke... Club Brugge-fans.

‘Ik hang altijd tussen het vorige boek en het volgende’, antwoord ik.
Als ze nog titels zoekt die ze niet gelezen heeft: ze liggen te verkleuren bij de Slegte in de Gentse Volderstraat.

(Vorige week snuffelde ik er in drie Oude Grieken en één Portugees. Bij de nederdaling van de vijfde verdieping zocht ik er naar ‘Madame Valentine of de tederheid’. Misschien kon ik haar redden van de papierversnipperaar. Ik vond haar: tussen ‘Zonde van Nini’ en ‘Een en al begeerte’. De rest van mijn titels gunde ik hun palliatieve terminus. Bij ‘De Held van het Vaderland’ aarzelde ik, sloeg het open, las mijn eigen opdracht: ‘Artikel één en alle volgende : vriendschap’. Ik sloeg het dicht, mikte het terug tussen de rij ruggen).

Vriendschap is (g)een illusie.
We vieren de onze voort.
Tot diep in de Gentse metten.

Blogboeknotities voor hardnekkige lezers.