06 juli 2015

DE RONSENAARS HIER EN NU

STEFAAN-MODEST GLORIEUX
MOET WIJKEN VOOR TATCHER


DE TOTALE UITVERKOOP
VAN HET RONSESE WELZIJN




Familia, Emmaüs en Oude Sint-Martens worden niet langer, zoals voorheen, domweg afgebroken om er mega-bouwsels op neer te poten maar zorgvuldig gerestaureerd en van een zinvolle herbestemming voorzien.

Service-flatprojecten schieten uit de grond als vuurpijlen boven Broeke. ‘La Peregrina’ en ‘Villa Ferrant’ in de Oswald Ponettestraat. Maar ook op de site van de afgebroken verpleegschool, in de Sint-Ambrosiusstraat en waar al niet.

Het makelaarsbureau Immoboss zelf (en dus nièt de politiek die daar wel maar al te gretig zelf mee pronkt ) slaagt er in - via het eigen netwerk - van de binnenstad weer een levendiger winkelplek te maken door bijvoorbeeld Hunkemöller op de Rooseveltplaats te krijgen. ‘De Promenade’ en ‘De Passage’: ook de horeca smijt zich in tal van nieuwe initiatieven.

Zoveel moois ziet het daglicht en zit er aan te komen dat je er als Ronsenaar vrolijk van wordt. Tot zover het goede nieuws omtrent de privé-aantrek van Ronse.



Minder prettig is dat dezelfde bestuurders die zo graag pronken met deze hergeboorte één na één de sociale verplichtingen van Ronse mixen in het hoger genoemde succesverhaal van de privé-sector. We beleven aldus de meest brutale totale uitverkoop ooit van onze belangrijkste stedelijke sociale voorzieningen en wettelijke verplichtingen.

Terwijl de privé -zorgsector snoeverig uitpakt met een luxe kraamkamer voor de sterke betaler wordt er ondertussen schaamteloos gepronkt met cijfers van geschrapte leefloners. Elke geschrapte geldt daarbij als een trofee voor zorgzaam bestuur. Over de cumuls van de bestuurders bij De Nieuwe Haard, Eandis, Gaselwest, Farys wordt ondertussen in alle talen van Ronse gezwegen.

Van stadskinderkribbe tot rusthuis: alles wordt koud in de etalage gezet voor de geldmakers en de poen pakkers (met of zonder centen denk aan het avontuur met de Hollanders in De Stadstuin). Elk onderdeel van het sociale Ronse wordt daarbij ontmanteld en overgeleverd aan het geld van de sterkste. Zo voor de koper, zo voor de latere zorggebruiker.

Het OCMW wordt in 2018 opgedoekt en geïntegreerd in het stadsbestuur. Het stadsbestuur van Ronse doet dat nu al letterlijk. Met het afgezaagde deuntje welteverstaan dat het allemaal de schuld is van de sossen die slecht bestuurd hebben, de Walen die profiteurs zijn en het subsidiegeld dat op is. De oudere Ronsenaar die door een of andere pech in zijn levensverhaal moet terugvallen op zijn ooit humane stad zal het ondertussen worst wezen wie er verantwoordelijk is voor de legionella in de buizen van zijn verouderd rustoord en dat er geen geld meer is voor een degelijke poetsbeurt.

De Kracht van de Totale Uitverkoop...van ons Ronsies Welzijn. Nu nog dat standbeeld van Stefaan-Modest Glorieux uit het Bruulpark mikken en vervangen door dat van Margret Tatcher. En de klus is geklaard. Wel vanaf volgende winter 'voor de onderklasse' warme maaltijden voor 1 euro (mèt paternalistisch schouderklopje) op dat braakliggend stuk grond achter die beschermde gevel daar aan het station.