08 december 2014

BRIEFGEHEIMEN

PAUL CARTEUS,
PERSONA NON GRATA




Of het de bedoeling was, laat ik aan jou over. Mijn aandacht is alleszins geprikkeld door een hoogst opmerkelijke post van jou op je Facebook. Hier komt hij.

‘Beste Filip en Mathilde, welkom vandaag in ons mooie Ronse. Hopelijk ontmoeten jullie talrijke mensen die het protocol aan hun laars lappen en niet wachten tot ze mogen spreken, maar die jullie direct diets maken (sorry voor het woord diets) hoe wij als Ronsenaars fier zijn over onze stad en hoe wij werken aan onze stad om ze tot de beste onder de steden te maken.

En vertel dat maar verder in het verre Brussel. Kom later nog eens terug – incognito en met de kinderen – Ronse heeft veel meer te bieden dan wat ze jullie voorschotelen op een paar uurtjes.

Graag had ik jullie dat alles zelf verteld, maar ik sta als provincieraadslid niet op de protocollaire lijst van het stadsbestuur en ben er dus niet bij – een vergetelijkheidje zal ik aannemen.

Kwatongen fluisteren mij in dat dit komt door mijn talloze lidmaatschappen van “vaderland-onvriendelijke en staatgevaarlijke” organisaties zoals daar zijn: het Davidsfonds, de Marnixring en de Vlaamse Volksbeweging. Maar dat is dus niet waar – wat die kwatongen beweren - mag ik hopen.

O ja, en het feit dat er alleen maar tricolores uithangen heeft te maken met het krappe budget van de heer schepen van vaderlandslievende vermakelijkheden – u allen welbekend. Zijn schatkist bleek leeg te zijn toen hij de bestelling Vlaamse Leeuwen wou plaatsen!

Allez, het amusement en tot later eens – misschien!’


Is getekend:
Paul Carteus.
Provincieraadslid. N-VA.




Jij, de roemruchte voorbeeldflamingant. Lid van Marnixring, Davidsfonds, Vlaamse Volksbeweging en de door mezelf opgerichte Schanullekesfanclub. Jij N-VA-provincieraadslid uit Ronse, persona non grata in je eigen geliefd Rothnacum? Met gouverneur Briers nog wel (wit konijn van jouw eigenste partij) die er ten stadhuize van je eigen stad de Belgische vorsten verwelkomt? Je mag er niet bij zijn vanwege staatgevaarlijk activist, of wa? Nu breken mijne beide kloefen. Ik begin hier sebiet een protestactie met schoolkindjes die een mooie tekening maken om dit onrecht aan te klagen en diets te maken wat voor brave peer je wel bent.

First we take Het Journaal.
Then we take Terzake.
Tuupe Tegoere Vuir Ronse!

Nu zal je misschien al weten dat ikzelf feestelijk bedankte om die dag Notre Couple Royal achterna te bussen als een Corsikaans knipmes. Zoals ik hier al meldde heb ik op vrijdag een vaste lunchafspraak met een van mijn kleinzoontjes. Helaas, die afspraak ging dus deze keer ook al niet door. Mijn oogappel werd namelijk zelf opgevorderd om op de markt mee te gaan staan wuiven naar het koninklijk gevolg. Ik vroeg hem achteraf of dat was meegevallen: ‘Papoe, een paar seconden cirque en da was ‘t'.

Tot overmaat van ramp vertoefde mijn kleindochtertje die dag aan baxter-bedrading in het ziekenhuis vanwege storing der luchtwegen. Alles onder controle ondertussen, alweer weg uit die saaie buurstad aan de Schelde zonder koninklijk bezoek of niks geen bal te beleven daar. Dus had ikzelf wel beter te doen, elders. Hoe gaarne ik die schitterende schat van een koningin Mathilde eens in levende lijve had ondervonden. Bloedmooi in haar peignoir coin-de-feu van Edouard Vermeulen en haar fuchsia kleedselken. Paul, wat ik me bij dit alles nu eigenlijk al de hele tijd afvraag : waarom was je er eigenlijk zo op uit om erbij te horen 'bij heel die cirque'?

Oewant oewat
hebben oewij
geleerd van
zo’n visite,
het stadhuis
vol visite?


Wil je het echt weten?

‘Kindjes en bommels’, schreef iemand scherp op datzelfde Facebook.

Zo cru zou (zelfs) ik het niet durven resumeren. Maar het scheelt toch niet echt veel. Hier gaan we . Bref aperçu des mondanités.



Mijn maat de deken, onder mijn duiven schietend en van mijn afwezigheid profiterend. Intimistisch kuierend met Mathilde. Als was hij Abélard met Héloise in het Aards Paradijs. Net voor de zondeval. Met de door kenners welbekende gevolgen.
De conservator, badge op de borst een en al e-ru-dit-sie.
De Fiertelmaatschappijen, pinguins incluis .
De laatste Ronsese industriëlen: hopeloos op zoek naar Textiel Innovatie die er toe doet.
Chocolatier Hermes als kandidaat- hofleverancier met een doos lekkers voor Mathilde.
De Sint-Sebastiaansgilde. Avec leur Livre Qui Dort à travers les ages.
Keizer Michel. Het koningspaar der Bommels.
De vaderlandslievenden. De gekozenen des volks.



Heb je echt wat gemist, als persona non grata? We hebben vooral veel chance gehad. De ene koningin is die dag immers gekomen, de andere is komen te gaan. Voor hetzelfde geld (plus een Goya, een Rubens, een Velasquez, een villa in Motril) roept Onze-Lieven-Heer Fabiola een paar uur eerder tot zich. Kunnen de boogschutters van Sint-Sebastiaan op de canarkes van d'Hoge Mote gaan mikken.

Zelf vind ik heel die royale vertoning vooral een schitterende promotie voor Ronse. Dat de bestuurders van deze stad - om de kosten te drukken - daarom onze knappe lokale stadsservice-ploeg al meteen zomaar zelf menen te kunnen vervangen, dàt is er voor mij pas echt helemaal over. Broodrovers zijn het! Cumulards! Onderkruipers! Nooit genoeg in hun zakken! En dan maar zagen dat de gewone man tegelijk langer werken en minder verdienen moet, om de georganiseerde kapitaalvlucht te kunnen blijven financieren.

Het ga je goed Paul. Voor mij ben je persona maxima grata. En ik hoop vice versa al hoeft het niet echt. Tot binnenkort bij de koffie. Zonder protocol en al dienen tralala.

Aan Paul Carteus. Provincieraadslid. Persona non grata.

(Foto's met dank aan Charlène Vanopbroeke en Xavier Van Coppenolle)