03 december 2014

BRIEFGEHEIMEN

ALLEMAAL WUIVEN NAAR FILIP EN MATHILDE!



Als er vrijdagmiddag in Ronse tussen de wuivende hummels een paar kleintjes uw droomkoning vredelievend verzoeken géén streep te trekken door de groenste grond van Ronse, gaat het om meer dan argeloze kinderen die ingezet worden voor de wensen van grote mensen. De geplande Missing Link N60 is onbetamelijk in deze tijd van harde indexsprongen voor de ene en miljoenen euro uitwuifbonus voor de andere.

De Missing Link lost namelijk niks op. De mooiste site van de stad wordt er finaal door vernield zonder dat er daarom één camion minder langs kribbe, kliniek en scholensites razen zal.

Vermits Jean-Luc Crucke burgemeester van Frasnes en zelfverklaarde redder van Ronse als faciliteitenstad (ik kom er op terug) de missing link bovendien niet verder wil dan tot aan zijn eigen reservaat zal de doorsteek hooguit figureren als Miskleun van de Eeuw op de lijst van ‘Grands Travaux Inutiles’.

Elke Ronsenaar wil ontsluiting. Mezelf inbegrepen. Al vijftig jaar. Maar het mocht en kon al die tijd niet. Ronse moest en zou een Belgisch niemandsland blijven, verstoken van alle Europese, federale, Vlaamse en Waalse gelden.

Vandaag neemt Ronse dan ook geen genoegen meer met een nepontsluiting. Ronse wil een échte ring, een ontsluiting die de camions echt uit de stad haalt. Plus schadevergoeding voor systematische achteruitstelling en verwaarlozing van Ronse met als gevolg: ‘klimaatverloedering’.

Verloedering van Ronse? Achter de rijen wuivende schoolkinderen zal u er vrijdag aan de vele lege panden een glimp van zien. Wat het betekent vijftig jaar ‘Renaix Bilingue!’ te zijn op de maat van de Keien van de Rue de la Loi. Ver van alle geldstromen van uw koninkrijk.



Résultat des courses? Wil u het echt horen? Treinen die één na één geschrapt worden met een noodpasserelle als voorlopig-definitief curiosum. Een spookmuur van wat ooit een hotel moest worden. Verwaarloosde voetpaden. Naar Leuze en Doornik weggezogen fabrieken. Diensten die systematisch één na één weggehaald worden: naar Oudenaarde en erger. Alle Belgische bagger die zo nodig in het Muziekbos moet.

Dat is wat het nepstatuut tussen Vlaanderen en Wallonië deze stad geeft. Niks dan ongemak en achteruitstelling. Dàt is de Ronsese realiteit. U hoeft echt niet teveel moeite te doen om dit alles vrijdag onder uw koninklijke ogen te durven zien. Achter de schone schijn, de mooie mediaplaatjes en de stadhuispraatjes.

Neen ik ben niet boos , ik ben droef. Ik hou namelijk zielsveel van deze stad en met mij vele Ronsenaars. Wederzijds respect stoelt echter op meer dan op schone manieren en een vrijblijvend volksbad. Kijkt u vrijdag alstublieft vooral verder dan de ‘geprepareerde’ opgesmukte plaatjes van TIO3 en crypte. Geef Ronse wat Ronse toekomt.

Ik hoop dat het vrijdag droog blijft. Anders wordt het vrolijk volksbad een koude douche.

Aan koningin Mathilde (en haar droomkoning).