25 februari 2014

OPEN VLD BEKENT FACILITEITENBLUNDER

EEN VRIJWILLIGE FUSIE VAN RONSE
MET MAARKEDAL? DREAM ON.
RONSESE REKENING VOLGT.




De Vlaamse liberalen willen dat faciliteitengemeenten voortaan ook kunnen fusioneren met gewone gemeenten. Nu is dat niet het geval. Een fusie met één van de gemeenten die het dal van Ronse omringen (Zulzeke, Nukerke, Etikhove), is door de faciliteitenwet altijd aan de Hermesstad voorbij gegaan. Open VLD-kamerlid Luk Van Biesen wil nu een wetsvoorstel indienen dat zoiets toch mogelijk maakt.

Gemeenten in Vlaanderen mèt faciliteiten voor Franstaligen zijn doorgaans kleiner dan Vlaamse gemeenten zonder. Daardoor hebben ze minder bestuurskracht, zo is zijn uitgangspunt. Ze zijn benadeeld door de taalwetgeving. De landelijke gemeente Oudenaarde telde bijvoorbeeld voor fusie zo’n 9000 inwoners, tegenover de Stad Ronse 25.000. Oudenaarde telt nu 30.000 inwoners, Ronse 26.000. Bij deze cijfers is geen tekening nodig. Het resultaat is redelijk zichtbaar te velde.

Terwijl andere gemeenten in de omgeving van Ronse aldus aan gebiedsuitbreiding konden doen en navenant konden genieten van de inbreng van de perifie (Frasnes-les-Anvaing aan Waalse kant, Kluisbergen en Maarkedal aan Vlaamse kant) moet Ronse het sinds 1962 in zijn eentje rooien met alleen zijn eigen stadskern en wijken.

Doekje voor het bloeden

Kamerlid Luk van Biesen wil die fusie-klem nu weg door vrijwillige fusie toe te laten tussen faciliteitengemeenten en niet-faciliteitengemeenten. Aan de bestaande garanties voor particulieren die het Frans wensen te bezigen in hun contacten met de faciliteitengemeenten wil Open VLD niks veranderen. Een soort ‘districtscollege’ zou de faciliteiten blijven bezorgen in de vroegere faciliteiten-deelgemeente. In geval van een fusie met bijvoorbeeld Maarkedal zou Ronse als onderdeel van de nieuwe fusiegemeente zijn faciliteiten behouden. Terwijl Maarkedal een voluit Vlaamse gemeente zou blijven.

Van Biesen zoekt voor zijn voorstel steun bij andere partijen. Het is echter zeer de vraag of hij die vindt. Het grootste bezwaar is dat hij hiermee een mank systeem bestendigt dat voor steden als Ronse zijn contra-productiviteit meer dan lang genoeg bewezen heeft. Herinner je de brief daarover van burgemeester Luc Dupont aan Yves Leterme. Het voorstel is meer een doekje voor het bloeden. Een luchtballon die zal weg varen op de windrichting van de verkiezingen.

Eindelijk geeft de Wetstraat haar miskleun toe

Het positieve aan Van Biesens wetsvoorstel is echter wel dat hiermee eindelijk eens in de Wetstraat toegegeven wordt wat we als Ronsenaars al jaren weten, zien en ondervinden. Dat die faciliteiten Ronse op een compleet onrechtvaardige manier opgesloten hebben in een niemandsland.

Ronse, industrieel, economisch en sociaal leeg gemolken door Wallonië. Verguisd door Vlaanderen. Genegeerd door Brussel dat ons met dit keurslijf heeft opgezadeld. Eindelijk geeft de Wetstraat deze miskleun en onrechtvaardigheid toe.




Onze politiek correcte taalhoffelijkheid als Ronsenaars is de afgelopen veertig vijftig jaar misbruikt. Ze is beantwoord met de regelrechte plundering van Ronse. Zowel sociaal als economisch. En dat de zelf verklaarde ‘politieke taalcorrecten’ niet komen aandraven met ‘het spook’ van separatisme.

Politiek correct in de (con)federale staat van morgen is het vooral dit onrecht ongedaan te maken en er herstelbetalingen voor te claimen. Met lapmiddelen en manke vrijwillige fusies is niemand gediend.

Voor het correct omgaan met de Waalse klandizie heeft Ronse geen taalfaciliteiten vandoen. Daarvoor volstaat gewoon onze Ronsese taalhoffelijkheid in de praktijk van alle dag. In het Nederlands, het Frans of met gebarentaal als het moet. Ronsenaars zijn hartelijke en gastvrije mensen. Het zijn noch geboren Ronsenaar en burgemeester van Frasnes Jean-Luc Crucke, noch geboren Ronsenaar en burgemeester van Doornik Rudi Demotte die dit zullen kunnen tegenspreken.




Ronse moet eerst onvoorwaardelijk bij Vlaanderen als een open gastvrije (taal)hoffelijke voluit Vlaamse stad . Ronse moet eerst haar eigen identiteit terugkrijgen op de nieuwe (con)federale kaart. Pas dàn kan er gepraat worden over eerlijke werkingsmiddelen en vruchtbare werkbare vrijwillige fusies. Niemand van onze goede Vlaamse buren zit te wachten op fusie met een halfslachtige stad. Het voorstel versterkt in elk geval de idee dat Ronse door die faciliteiten decennia lang deerlijk is achteruit gesteld. Het bevestigt het idee van een inhaalbeweging met schadeclaim en herstelbetalingen als uitgangspositie.Tuupe vuir Ronse.